Osteochondroza kręgosłupa szyjnego jest poważną patologią, która charakteryzuje się zmianami zwyrodnieniowymi w strukturze krążków międzykręgowych. Zaburzenie to często prowadzi do niebezpiecznych powikłań. Dlatego surowo zabrania się ignorowania tego. Aby poradzić sobie z chorobą, należy w odpowiednim czasie skonsultować się ze specjalistą.
Istota patologii
Osteochondroza kręgosłupa szyjnego jest patologią, w której miękka miazga międzykręgowa przekształca się w tkankę kostną. Powoduje to ucisk naczyń krwionośnych i włókien nerwowych.
Charakterystyczną cechą tej choroby jest ból. Jest zlokalizowany na szyi, ramionach, górnej części pleców i głowie. Wielu pacjentów doświadcza zawrotów głowy, wahań ciśnienia, nudności i braku powietrza.
Zmiany dystroficzne w okolicy szyjnej zwykle występują w średnim i starszym wieku. Wynika to z pionowego położenia szkieletu i charakterystyki rozkładu obciążeń.
Lekarze zauważają, że choroba występuje wcześniej u mężczyzn. Dzieje się to w wieku 45-50 lat. Kobiety napotykają objawy osteochondrozy szyjnej później - w wieku 50-55 lat.
Powody
Różne czynniki prowadzą do rozwoju tej postaci choroby.
Do głównych przyczyn osteochondrozy szyjnej należą:
- Urazy pleców. Może to spowodować redystrybucję nacisku na tkankę chrzęstną, co powoduje zmianę ich struktury i kształtu.
- Patologie układu mięśniowo-szkieletowego. Do tej kategorii zalicza się skoliozę, reumatyzm i gruźlicę kości.
- Niewystarczająca aktywność fizyczna. U osób prowadzących nieaktywny tryb życia dochodzi do wyczerpania mięśni pleców podtrzymujących kręgosłup. Sytuację tę może pogorszyć odkładanie się soli powstających pod wpływem kwasu mlekowego. Osłabiony kręgosłup łatwo ulega deformacjom i staje się mniej mobilny.
- Otyłość. Pojawienie się nadwagi stwarza ogromne zagrożenie dla układu mięśniowo-szkieletowego. Oprócz zwiększonego obciążenia kręgosłupa, tkanka tłuszczowa zabiera przydatne substancje niezbędne do utrzymania napięcia tkanki mięśniowej i chrząstki.
- Długotrwały pobyt w pozycji stacjonarnej. Choroba ta często występuje u kierowców i osób wykonujących pracę umysłową. Po długim przebywaniu w stanie ściśniętym tkanka chrzęstna stopniowo traci swoją elastyczność. Z biegiem czasu krążki międzykręgowe uzyskują nienaturalną konfigurację.
- Zaburzenia odżywiania. Aby organizm mógł prawidłowo funkcjonować, dieta musi zawierać odpowiednią ilość białek, tłuszczów, minerałów i witamin. Złe odżywianie powoduje zaburzenie struktury tkanek i prowadzi do ich szybkiego zniszczenia.
Często osteochondroza szyjna jest wynikiem dziedzicznej tendencji. W tym przypadku patologia rozwija się bez wpływu znaczących czynników.
Aby zapobiec wystąpieniu choroby, należy rozpocząć terapię w odpowiednim czasie.
Etapy choroby
Istnieje kilka etapów patologii, z których każdy charakteryzuje się pewnymi cechami:
- Najpierw – Kluczowym objawem tej choroby jest niestabilność kręgosłupa. Przejawia się w początkowych uszkodzeniach krążków międzykręgowych;
- Po drugie – głównym objawem jest występ. Stan ten charakteryzuje się zmniejszeniem szczelin między kręgami i stopniowym zaburzeniem integralności pierścienia włóknistego. Często ból pojawia się z powodu ucisku nerwów;
- Trzeci – na tym etapie pierścień włóknisty ulega całkowitemu zniszczeniu. Prowadzi to do wystąpienia przepukliny międzykręgowej. Stan ten charakteryzuje się poważnym uszkodzeniem kręgosłupa;
- Czwarty – jest najtrudniejszy. Na tym etapie każdy ruch powoduje ostry ból. Czasami stan poprawia się, ale wskazuje to na pojawienie się struktur kostnych łączących kręgi. Prowadzi to do zmniejszenia aktywności ruchowej i powoduje niepełnosprawność.
Objawy
Ta forma osteochondrozy charakteryzuje się specjalnymi objawami. Wynika to z bliskości kręgów szyjnych i małej wysokości dysków. Dlatego nawet małe zmiany wywołują poważne objawy. Ponadto tej formie osteochondrozy często towarzyszy ucisk korzeni kręgosłupa.
Objawy osteochondrozy szyjnej obejmują:
- Bolesne doznania. Są zlokalizowane w różnych obszarach - z tyłu głowy, szyi, obręczy barkowej, ramion. Dyskomfort w ramionach lub obręczy barkowej jest spowodowany uciskiem nerwów. Zespół bólowy w okolicy potylicznej jest związany ze skurczami tkanki mięśniowej szyi i słabym krążeniem.
- Słabość ramion. Objaw ten jest spowodowany uszkodzeniem nerwów ruchowych odpowiedzialnych za unerwienie mięśni ramion.
- Zmniejszone czucie w rękach. Objaw ten spowodowany jest uszkodzeniem korzeni, w których znajdują się wrażliwe włókna odpowiedzialne za unerwienie skóry dłoni.
- Zmniejszona aktywność ruchowa szyi, pojawienie się chrupania. Takie objawy osteochondrozy szyjnej wynikają ze zmniejszenia wysokości krążków międzykręgowych. Są one również spowodowane uszkodzeniem stawów międzykręgowych i powstawaniem narośli kostnych na kręgach.
- Osłabienie, utrata koordynacji i zawroty głowy. Objawy te są spowodowane uszkodzeniem tętnicy kręgowej. Tworzenie się tkanki włóknistej i przemieszczenie kręgów powoduje problemy z przepływem krwi w tętnicach. W rezultacie następuje pogorszenie przepływu krwi w strefie potylicznej mózgu i móżdżku.
- Pogorszenie słuchu, drętwienie języka, osłabienie ostrości wzroku. Te objawy osteochondrozy kręgosłupa szyjnego wynikają z pogorszenia sytuacji i rozwoju zaburzeń krążenia mózgowego.
Metody diagnostyczne
Aby zidentyfikować osteochondrozę szyi, należy przeprowadzić szereg procedur diagnostycznych.
Do najbardziej pouczających badań należą:
- Rezonans magnetyczny jest najbardziej pouczającym badaniem, które pozwala ocenić stan kręgów i krążków między nimi. Za pomocą tej procedury można również wykryć przepukliny, ocenić ich wielkość i lokalizację.
- Radiografia – zabieg ten jest jedną z najbardziej dostępnych metod badawczych. Często jednak nie ma charakteru informacyjnego, szczególnie w ostatnich stadiach choroby.
- Tomografia komputerowa - pozwala wykryć obecność zmian w budowie kręgów. Jednak przy użyciu tej metody dość trudno jest zdiagnozować obecność przepukliny lub ucisku rdzenia kręgowego.
- Badanie USG dupleksowe – pozwala wykryć zaburzenia przepływu krwi w tętnicy kręgowej. Zabieg pozwala wykryć przeszkody i spowolnienie przepływu krwi w naczyniach.
Metody leczenia
Leczenie osteochondrozy szyjnej dobiera się z uwzględnieniem różnych czynników. Odbywa się to w zależności od stadium choroby, postaci choroby i nasilenia objawów.
Kluczowe terapie obejmują:
- Terapia zachowawcza – może mieć charakter leczniczy lub nieleczniczy;
- Interwencja chirurgiczna;
- Połączenie technik zachowawczych i leczenia operacyjnego.
Leki
Leczenie osteochondrozy kręgosłupa szyjnego można przeprowadzić przy użyciu następujących kategorii leków:
- Leki przeciwbólowe to leki niesteroidowe, które pomagają radzić sobie z bólem. Zwykle są przepisywane w postaci tabletek. Warto wziąć pod uwagę, że większość produktów w tej kategorii powoduje podrażnienie błon śluzowych narządów trawiennych.
- Substancje przeciwzapalne to środki hormonalne, które pomagają łagodzić stany zapalne i łagodzić ból. Zwykle w przypadku osteochondrozy szyjnej przepisywane są tabletki i maści wykonane na bazie prednizolonu.
- Opóźnione środki ogólnoustrojowe - leki te zawierają elementy zastępujące składniki tkanki chrzęstnej. Należą do nich kwas hialuronowy i chondroityna. Aby uzyskać stabilny pozytywny efekt, takie leki należy przyjmować przez długi czas.
- Leki zwiotczające mięśnie – leki te pomagają rozluźnić napięcie mięśniowe. Wykorzystuje się je w praktyce chirurgicznej i ortopedii jako dodatkowy środek łagodzący ból. Substancje takie podaje się pozajelitowo, dlatego należy to robić pod nadzorem lekarza. Kiedy rozwija się osteochondroza, stosuje się produkty na bazie gliceryny. Warto wziąć pod uwagę, że mają wiele przeciwwskazań.
- Kompleksy witaminowe. Kiedy występuje taka osteochondroza, wskazane jest stosowanie witamin, które korzystnie wpływają na układ nerwowy i poprawiają przewodnictwo. Należą do nich witaminy z grupy B. Wskazane są również inne witaminy - A, C, D, E. Wielu lekarzy przepisuje produkty złożone zawierające witaminy i środki przeciwbólowe.
- Maści i żele do stosowania miejscowego. Takie produkty mogą mieć różne właściwości - rozgrzewające, przeciwbólowe, przeciwzapalne. Przed użyciem konkretnego produktu należy przejść badania lekarskie.
Metody fizjoterapii
Leczenie osteochondrozy szyjnej koniecznie wymaga zastosowania podstawowych metod fizjoterapii.
Najbardziej skuteczne procedury obejmują:
- Elektroforeza z użyciem leków. Pod wpływem prądu elektrycznego cząsteczki leku wnikają w pożądany obszar. Dzięki temu możliwe jest pobudzenie krążenia krwi i osiągnięcie efektu przeciwbólowego.
- Ekspozycja ultradźwiękowa. Dzięki tej procedurze można poradzić sobie z bólem i złagodzić stany zapalne. Technika ta aktywuje również procesy metaboliczne w organizmie.
- Magnetoterapia. Za jego pomocą można poradzić sobie z obrzękiem i uzyskać efekt przeciwbólowy.
- Ekspozycja laserowa. Ta metoda pomaga normalizować krążenie krwi i pomaga radzić sobie ze stanami zapalnymi.
Gimnastyka lecznicza
Aby leczenie choroby było jak najbardziej skuteczne, należy wykonać specjalne ćwiczenia. Są przepisywane po złagodzeniu ostrych objawów. Warto wziąć pod uwagę, że podczas ćwiczeń nie powinien występować ból ani dyskomfort.
Najbardziej efektywne ćwiczenia obejmują:
- Połóż się na brzuchu, oprzyj ręce na podłodze, podnieś głowę i tułów. Warto zadbać o to, aby plecy pozostały proste. Musisz pozostać w tej pozycji przez 1-2 minuty. Następnie ostrożnie opuść się na podłogę. Wykonaj 2-3 powtórzenia.
- Połóż się na brzuchu, wyciągnij ramiona, obróć głowę w lewo i dotknij uchem podłogi. Wykonaj podobny ruch po prawej stronie. Wykonaj 6-7 razy w każdym kierunku.
- Usiądź i wdychając, pochyl się. Dotknij brodą klatki piersiowej. Następnie zrób wydech, odchyl się do tyłu, odchylając głowę do tyłu. Wykonaj 10-15 powtórzeń.
- Usiądź, połóż dłonie na czole. Dociśnij głowę do dłoni przez 30 sekund. W sumie musisz wykonać 2-3 powtórzenia.
- Powoli obracaj głowę w różnych kierunkach. Musisz wykonać 10 obrotów w każdym kierunku. Jeżeli wystąpią zawroty głowy, należy przerwać ćwiczenie.
Masaż
Aby wyeliminować objawy osteochondrozy szyjnej, zdecydowanie powinieneś wykonać masaż. Procedurę należy przeprowadzić tak ostrożnie, jak to możliwe, bez wysiłku. Ruchy należy rozszerzyć na okolicę szyi, kołnierza i pleców.
Masaż najlepiej wykonywać leżąc na brzuchu. W skrajnych przypadkach zabieg można wykonać w pozycji siedzącej.
Technika opiera się na zastosowaniu następujących technik:
- Głaskanie – polega na oddziaływaniu na powierzchniowe obszary skóry. Aby to zrobić, dłońmi lub opuszkami palców gładź plecy, przesuwając się od głowy do górnej jednej trzeciej części pleców. Możesz także wykonywać ruchy zygzakowate.
- Wyciskanie polega na pracy na głębokich obszarach skóry w górnej jednej trzeciej części pleców. Aby to zrobić, chwyć skórę kciukiem i palcem wskazującym. Należy to zrobić bardzo ostrożnie, bez wpływu na tkankę w okolicy kręgów.
- Rozcieranie – zabieg przeprowadza się w celu rozgrzania skóry i pobudzenia ukrwienia w okolicy kołnierza. Należy to zrobić bardzo ostrożnie, bez wpływu na kolczaste obszary kręgów.
- Ugniatanie jest stosowane dość rzadko, ponieważ wiąże się z oddziaływaniem na głęboko położone tkanki. To może tylko pogorszyć anomalię.
W przypadku osteochondrozy całkiem możliwe jest wykonanie samodzielnego masażu. Aby to zrobić, musisz usiąść wygodnie i zastosować techniki głaskania i pocierania szyi i ramion. Wskazane jest uzupełnienie zabiegu wcieraniem maści zwiększających przepływ krwi i łagodzących ból w dotkniętym obszarze.
Leczenie chirurgiczne
Operacja jest wskazana w następujących przypadkach:
- Obecność nieprawidłowości neurologicznych - upośledzona aktywność ruchowa, osłabienie lub utrata wrażliwości rąk, utrata kontroli nad wypróżnieniami. Jeśli pojawią się takie objawy, można podejrzewać trwałe uszkodzenie nerwów. Dlatego tak ważne jest wykonanie operacji polegającej na wyeliminowaniu ucisku.
- Obecność ciągłego bólu, który zakłóca jakość życia człowieka i którego nie można wyeliminować metodami zachowawczymi.
Wraz z rozwojem osteochondrozy szyjnej można wykonać następujące operacje:
- Przednia dyskektomia szyjna i zespolenie kręgosłupa. Operację wykonuje się przez przednią powierzchnię szyi. Zabieg ma na celu usunięcie dotkniętego dysku, odbarczenie włókien nerwowych i wszczepienie specjalnego urządzenia w celu utrzymania wymaganej odległości między kręgami.
- Wymiana krążka międzykręgowego. W takim przypadku dotknięty dysk jest usuwany, a na jego miejsce wstawiany jest sztuczny. Dzięki temu zabiegowi możliwe jest utrzymanie aktywności ruchowej.
Interwencje chirurgiczne mające na celu wyeliminowanie objawów neurologicznych są bardzo skuteczne. Według niektórych szacunków jest to 80-90%. Jednak takie metody nie są wystarczająco skuteczne w eliminowaniu bólu związanego z osteochondrozą.
Możliwe zagrożenia
Osteochondroza szyjna jest poważnym rodzajem patologii. W tym obszarze kręgosłupa znajduje się wiele nerwów i naczyń odpowiedzialnych za odżywianie mózgu. Ponadto kręgi szyjne są ściśle dopasowane. Dlatego nawet niewielkie zmiany w tym obszarze powodują ucisk lub przemieszczenie naczyń krwionośnych i nerwów.
Zaburzenia w mózgowym przepływie krwi powodują pojawienie się migreny, dystonii wegetatywno-naczyniowej i nadciśnienia. Istnieje także ryzyko wystąpienia problemów w funkcjonowaniu układu oddechowego, serca i naczyń krwionośnych. Wiele osób cierpi na ubytek słuchu, ostrość wzroku i koordynację ruchów.
W trudnych sytuacjach osteochondroza szyjna wywołuje zespół tętnicy kręgowej. Naczynie to odpowiada za dopływ krwi do móżdżku i rdzenia przedłużonego. W przypadku ucisku tętnicy istnieje ryzyko niedokrwienia mózgu i udaru kręgosłupa.
Patologia może również powodować uszkodzenie korzeni nerwowych. Przejawia się to w postaci narośli, pojawienia się radikulopatii i utraty aktywności ruchowej. Najtrudniejszą konsekwencją choroby jest ucisk rdzenia kręgowego, który może być śmiertelny.
Zapobieganie
Aby uniknąć rozwoju patologii, należy przestrzegać prostych zasad:
- Regularnie uprawiaj sport;
- Jedz dobrze;
- Przyjmuj suplementy witaminowe i inne leki przepisane przez lekarza;
- Unikaj długotrwałego przebywania w niewygodnej pozycji;
- Używaj mebli ortopedycznych;
- Dobieraj ubrania i buty odpowiednio do pory roku, szczególnie zimą.
Osteochondroza szyjna jest dość niebezpieczną chorobą, która może prowadzić do negatywnych konsekwencji zdrowotnych.
Aby uniknąć poważnych powikłań, należy w odpowiednim czasie skonsultować się z lekarzem i ściśle przestrzegać jego zaleceń.